بهبودی، یک قلم‌مو در یک زمان

بهبودی به آرماندو ونچس کمک کرد تا دوباره با خانواده، هنر و خودش ارتباط برقرار کند.

زمانی در زندگی آرماندو ونسز وجود داشت که تنها دغدغه او نوشیدن بود.

سپس الکلیسم شغل او را تباه و مهم‌ترین روابطش را نابود کرد. او خانه‌اش را از دست داد. سرانجام، سلامتی‌اش را نیز گرفت.

روزی خود را غرق در خون روی زمین یافت. وقتی چشمانش را باز کرد، در بیمارستان بود. نوری روشن به صورتش خیره شده بود.

“ترسیده بودم”، ونس، ۴۴ ساله، گفت. “وحشت‌زده بودم”.”

پس از ترخیص، قلم مو و سطل رنگی برداشت و به حیاط خانه والدینش در شرق آستین رفت، جایی که حصاری از ورق گالوانیزه ملک را پوشانده بود.

جایی که همه چیز شروع شد

آرماندو می‌گوید که در ایست آستین، زمانی که هنوز “عجیب” بود، به دنیا آمد و بزرگ شد.

او دیپلم دبیرستان را نگرفت اما به زودی سه فرزند داشت و نیاز داشت تا مسئولیت خود را انجام دهد. هنگامی که 18 ساله بود، شروع به کار در تأسیسات زیرزمینی کرد که شامل لوله کشی خطوط گاز برای مناطق مسکونی جدید در سراسر آستین بود. دوره‌ای بود که او تیم خود را سرپرستی می‌کرد و به عنوان سرپرست سایت عمل می‌کرد.

نوشیدن در دهه چهل زندگی‌اش او را گرفت. تا آن زمان، اعتیاد به الکل او را در چنگ خود داشت. او کار را از دست می‌داد و سعی می‌کرد با دو برابر کردن تلاش جبران کند. او روابط کلیدی و خانه‌ای در الگین را از دست داد. او دائماً مردم را دور می‌کرد.

“او گفت: ”مردم مرا غرغرو صدا می‌کردند. من منفی‌نگر بودم. هرگز مثبت نبودم.“

نقطه عطف مهم

تحول آرماندو با آن مداخله پزشکی آغاز شد.

گام بعدی ثبت‌نام در MAP و یافتن ارائه‌دهنده مراقبت‌های اولیه در مراکز بهداشتی CommUnityCare بود. یک مدیر پرونده به او در درخواست مزایای رفاهی کمک کرد، ارجاع خدمات معلولیت را ارسال کرد و گزینه‌های حمل‌ونقل را برای مدیریت ناپایداری مسکن فراهم آورد. یک کارمند بهداشت جامعه برای او قرار ملاقاتی با متخصص پزشکی اعتیاد در کلینیک تخصصی Central Health Capital Plaza تنظیم کرد.

برای انجام این کار، آرماندو به سیستم Central Health متکی بود که شامل Central Health، مراکز بهداشتی CommUnityCare و طرح‌های بهداشتی Sendero می‌شود.

“او بخشی از کلینیک چندتخصصی ما بوده و توسط چندین ارائه‌دهنده مراقبت شده و همیشه بسیار پذیرا و علاقه‌مند به یادگیری بوده تا بداند چگونه می‌تواند بهتر از خود مراقبت کند”، گفت کریستین سیلّیو، پرستار متخصص ارشد تیم مراقبت حمایتی و تسکینی Central Health.

از طریق کار تک به تک، مدیریت دارو و تعهد، آرماندو متعهد به بهبودی خود شد.

“همه‌اش ذهنی است و به همین دلیل عاشق رفتن به Central Health بودم”، آرمندو گفت. “چون آن‌ها به من در حل آن مشکل کمک کردند—داشتن احساساتی که از آن‌ها بی‌خبر بودم. می‌دانستم در من چیزی اشتباه است، اما آن‌ها توانستند برایش نامی بگذارند.”

آرماندو در ادامه چه خواهد کرد؟

بهترینِ همه، آرماندو می‌گوید، دیگر پشیمانی وجود ندارد. بیشتر روزها، او بعد از کار می‌نشیند و افکارش را در دفترچه‌ای یادداشت می‌کند. پنج دفتر را از اول تا آخر پر کرده، ششمین دفتر در حال انجام است. او بیش از یک سال است که مراقبت‌های بهداشتی دریافت می‌کند. او گفت: “من خوشحالم. من در جایگاه خوبی هستم. ذهنم در جایگاه خوبی است.”