خدمت به جامعه، هر بار یک بشقاب

کایلین روندون، ورزشکار دو و میدانی دانشگاه تگزاس، برای حمایت از امنیت غذایی خانواده‌های محلی دست به کار می‌شود

تا زمانی که رندون به سن نوجوانی رسید، تصمیم گرفت این لطف را جبران کند. او در دبیرستان درگیر برنامه «راهنمایی و خدمات همسالان» (PALS) شد که یک برنامه Mentorship برای ترویج محیط‌های مثبت در مدارس است. او در دانشگاه تگزاس از اعضای ثابت «آستین سرو» (Austin SERVE) است، یک سازمان غیرانتفاعی که از جوامع محلی حمایت می‌کند.

در ماه مارس، لانگهورنز رندن را به خاطر فعالیت‌های اطلاع‌رسانی‌اش در سراسر جامعه به عنوان قهرمان جامعه معرفی کرد. ماه‌ها بعد، کنفرانس جنوب شرقی (SEC) او را برای تیم خدمات اجتماعی خود انتخاب کرد.

وقتی اداره ورزش لانگهورنز به رندن فرصتی داد تا از یک موسسه خیریه محلی حمایت کند، او نوشت که ’متعهد به پیشبرد عدالت در دسترسی به غذا و کمک به ایجاد جوامع سالم‌تر و پایدارتر است.“

داوطلب شدن برای یک کار خیر

در ماه ژوئیه، رندون به مرکز سلامت و تندرستی جنوب‌شرق Central Health سفر کرد تا در برنامه ناهار تابستانی آن داوطلب شود و بیاموزد که چگونه برنامه‌های دسترسی به غذا در زمان نیاز جوامع را تقویت می‌کنند.

نخستین بار در سال ۲۰۱۵ با مشارکت بانک غذای تگزاس مرکزی، ناهار تابستانی از آن زمان تاکنون هزاران وعده ناهار رایگان و مغذی را به کودکان، بزرگسالان و خانواده‌های آن‌ها ارائه کرده است و در عین حال، سبک‌های زندگی سالم را در جوامع کم‌برخوردار ترویج می‌دهد. در سال ۲۰۲۵، با همکاری بانک غذای تگزاس مرکزی و برنامه‌های بهداشتی سندرو، این برنامه ۶۸۰۰ وعده ناهار را سرو کرد و به مردم در هر کجا و هر زمان که به آن نیاز داشتند کمک کرد. امسال، این برنامه از آن رقم ۴۰ درصد فراتر رفت و در مجموع ۹۵۲۳ وعده غذایی از جمله مجموعاً ۴۲۵۰ کودک را سرو کرد.

“این رشد بازتاب قدرتمندی از تعهد ما به ”غذا همان دارو است» است، زیرا نیازهای جوامعی را که به آنها خدمت می‌کنیم برآورده می‌سازد»، گفت لئونور دومینگز، مدیر برنامه ابتکارات سلامت و تندرستی جامعه در Central Health.

“رندون گفت: ”توانایی بخشیدن و گذاشتن وقت خود برای آن، من همیشه از آن جنبه لذت برده‌ام. اینکه می‌توانم با مردم تعامل داشته باشم و ببینم که مردم کارهایی برای کمک به مبارزه با ناامنی غذایی انجام می‌دهند.“

ما با رندون نشستیم تا علاقه‌اش را به مراقبت‌های بهداشتی واکاویم و پرسیدیم چه چیزی همچنان در خارج از پیست مسابقه الهام‌بخش اوست.

س: آیا می‌توانید کمی درباره پیشینه خود در فورت وورث به من بگویید و اینکه منابع بهداشت عمومی زمانی چقدر برای خانواده شما در دوران رشد اهمیت داشتند؟

الف: مادرم به برنامه‌های WIC و SNAP وابسته بود و خاطرات کمی از رفتن به انبارهای مواد غذایی (پنتری‌ها) برای دریافت آن کمک‌های کوچک اضافی دارم. ما همچنین به برنامه‌های وعده‌های غذایی مدرسه وابسته بودیم که به کاهش بخشی از بار روی دوش مادرم کمک کرد. در آن زمان، خیلی به آن فکر نمی‌کردم، اما با نگاهی به گذشته متوجه می‌شوم که آن منابع واقعاً چقدر در آن زمان برای ما کارساز بودند. بزرگ شدن با استفاده از این منابع، ثبات کمی بیشتر برای خانواده‌ام در آن زمان فراهم کرد و قدردانی عمیقی نسبت به تأثیر برنامه‌های بهداشت عمومی در من ایجاد کرد.

آیا آن تجربه باعث شد که در دوران نوجوانی به فعالیت در خدمات عمومی علاقه مند شوید؟

الف: بله، فکر می‌کنم قطعاً آن بذر را کاشت. بزرگ شدن و تجربه کردن دست اول اینکه منابع جامعه چقدر می‌توانند روی خانواده‌ها تأثیر بگذارند، قدردانی بیشتری نسبت به افراد و برنامه‌هایی که برای حمایت از جوامع خود تلاش می‌کنند، در من ایجاد کرد.

در دوران نوجوانی، به دنبال فرصت‌هایی برای خدمت و کمک به جامعه‌ام بودم. با گذشت زمان، به‌ویژه به موضوعاتی مانند ناامنی غذایی علاقمند شدم.

خدمات دولتی چرا برای شما مهم است؟

الف: خدمت عمومی برای من مهم است زیرا تجربه کرده‌ام که چقدر می‌تواند در زندگی یک فرد تفاوت ایجاد کند. من معتقدم که هرکسی، صرف‌نظر از شرایطش، سزاوار داشتن فرصتی برای زندگی سالم و رضایت‌بخش است.

از نظر من، خدمت public service به معنای استفاده از مهارت‌ها و فرصت‌هایی است که به من داده شده است تا تأثیر مثبتی بر دیگران بگذارم.

س: از طریق کار داوطلبانه و ارائه پشتیبانی در رویدادهای اطلاع‌رسانی از طریق آستین سرو (Austin SERVE) چه چیزی آموخته‌اید؟

الف: داوطلب‌کاری از طریق SERVE به من نشان داده است که وقتی مردم برای خدمت به دیگران دور هم جمع می‌شوند، یک جامعه چه تفاوتی می‌تواند ایجاد کند. یکی از بزرگ‌ترین چیزهایی که آموخته‌ام این است که افراد بسیار زیادی وجود دارند که صمیمانه می‌خواهند کمک کنند و مایلند وقت خود را سرمایه‌گذاری کنند تا تأثیرگذار باشند. این کار به سادگیِ اختصاص دادن چند ساعت از روزتان برای ایجاد یک تفاوت بزرگ در یک جامعه است.

من همچنین درک عمیق‌تری پیدا کرده‌ام که چه تعداد افراد و خانواده‌ها به این منابع مختلف وابستگی دارند و این منابع چقدر بر زندگی آن‌ها تأثیرگذارند. افراد زیادی از این منابع سپاسگزارند و این موضوع به من یادآوری کرده است که حتی کارهای کوچکِ خدمت‌رسانی نیز می‌تواند تفاوتی ماندگار در زندگی فردی ایجاد کند.

همان‌طور که در مطالعه بیابان‌های غذایی متوجه شده‌اید، گاهی اوقات محل سکونت شما ارتباط مستقیمی با سلامت بلندمدت شما دارد. در برخی نقاط شرق تراویس کانتی، جایی که دسترسی به غذاهای مغذی محدود است، برخی از ساکنان مجبورند برای رسیدن به نزدیک‌ترین خواربارفروشی بیش از ۳۰ دقیقه سفر کنند.

برنامه‌های دسترسی به غذا مانند برنامه ناهار تابستانی Central Health برای جوامع اهمیت دارند، زیرا با هر وعده غذا، وعده‌های سالم را به افراد جامعه خود ارائه می‌کنند. آن‌ها دسترسی را ساده می‌کنند؛ با آوردن غذاهای سالم و مغذی مستقیماً به افراد و خانواده‌ها و اطمینان از اینکه هزینه مانع هیچ‌یک از نیازمندان به حمایت نشود.

برنامه‌هایی از این دست واقعاً نشان‌دهنده ماهیت بهداشت عمومی و خدمات عمومی هستند؛ یعنی دیدار با مردم در همان جایی که هستند و ایجاد منابعی که به ساخت جوامعی سالم‌تر کمک می‌کنند.

س: شما اخیراً در برنامه ناهار تابستانی Central Health داوطلبانه شرکت کردید. چگونه بود؟ از چه جنبه‌ای از این تجربه لذت بردید؟

الف: کار داوطلبانه تجربه بسیار شگفت‌انگیزی بود. این که می‌توانستم مستقیماً به جامعه کمک کنم و در طول روز ارتباطات کوچکی برقرار کنم، معنی‌دار بود.

یکی از بخش‌های مورد علاقه من در این تجربه، دیدن گرد هم آمدن افراد بسیار زیادی برای برگزاری رویداد و تماشای به‌کارگیری منابع جامعه بود. من همچنین از دیدن افراد و خانواده‌هایی که به این منبع متکی بودند و آمدند تا حمایت دریافت کنند، قدردانی کردم. این موضوع اهمیت برنامه‌هایی از این دست را به من نشان داد و اینکه وقتی یک جامعه برای حمایت از یکدیگر با هم کار می‌کنند، چقدر می‌توانند تأثیرگذار باشند.

چیزی به سادگی یک ناهار می‌تواند کمک بزرگی برای یک جامعه باشد. از منظر شما، یک ناهار رایگان چه نوع آرامش خاطری را می‌تواند به فرد نیازمند هدیه دهد؟

الف: من فکر می‌کنم یک وعده غذایی رایگان می‌تواند حس امید و آرامش را برای فرد نیازمند به ارمغان بیاورد. این کار دسترسی به یک غذای مغذی را فراهم می‌کند و کمک می‌کند تا اطمینان حاصل شود که یک نیاز اساسی سلامتی بدون افزودن بار مالی اضافی برآورده می‌شود.

برای خانواده‌هایی که با ناامنی غذایی دست و پنجه نرم می‌کنند، آگاهی از اینکه فرزندان یا عزیزانشان به یک وعده غذایی مستمر دسترسی دارند، می‌تواند آرامش خاطر فراهم کند و به آن‌ها اجازه دهد روی سایر نیازهای مهم تمرکز کنند. فراتر از خود وعده غذایی، برنامه‌هایی از این دست به مردم یادآوری می‌کنند که جامعه‌شان از آن‌ها حمایت می‌کند و آن‌ها در مواجهه با این چالش‌ها تنها نیستند.

از وقت زیادی که برای داوطلب شدن در برنامه دسترسی به غذای ما گذاشتید، بینش‌های ارزشمندتان و برای تمام کارهایی که در جامعه و برای دانشگاه انجام می‌دهید، بسیار سپاسگزاریم. اوه بله، و برای مسابقات صحرانوردی و پیست دو و میدانی در سال آینده بهترین‌ها را برایتان آرزو می‌کنم!