قدمی به سوی یک بوم جدید
۲۵ سپتامبر ۲۰۲۶
چگونگی کمک گرفتن از مراقبتهای متصل به زندگی، به یک نقاش اهل شهرستان ترویس کمک کرد تا دوباره پا به پا شود و به هنر خود بازگردد
وقتی مایکل “ایندیو” مارکی در Central Health ماه اوت برای مراجعه به مرکز آموزش بالینی در مورد پزشکی ورزشی و توانبخشی خود وارد آنجا شد، برنامهاش این بود که این ساکن ۵۳ ساله از شهرستان تراویس با پای مصنوعی خود چند قدم بردارد.
ابتدا این انتصاب عادی پیش رفت.
به زودی اوضاع به مرحلهای جدی کشیده شد.
در یکی از مواقع—شاید آن دهمین قدم بود، یا شاید بیست و دومین—دکتر نها شاه شروع کرد به تعجب اینکه آیا مارکی قصد دارد از ساختمان خارج شود یا خیر.
مارکی با هر دو دست روی واکرش، قدمهایش را با سرعت بیشتری برداشت و به مسیر ادامه داد. او قبل از اینکه استراحت کند، نصف راه را طی کرده بود.
“شاه، پزشک طب استخوانی که مسئول بخش طب فیزیکی و توانبخشی در Central Health این مرکز است، گفت: ”این دورترین جایی بود که او را در حال راه رفتن دیده بودم.“ ”منظورم این است که واقعاً شگفت انگیز بود.»
با نگاهی به عقب، دیدن اینکه چه چیزی او را به این کار ترغیب کرد، آسان بود.
درک مراقبتهای بهداشتی
زندگی مارکی در سال ۲۰۲۵ هنگامی که سلامتی او به شدت وخیم شد، تغییر کرد. این نتیجه آن بود که او بیش از یک دهه در خیابان زندگی کرده بود. عفونت جدی استخوانی باعث شد که هر دو پا، بخشهای زیادی از فک و دندانهایش از بین بروند و دو انگشتش از دست برود.

مارکی، به عنوان نقاش خیابانی، برای نگه داشتن برس نقاشی، به انگشتان شاخۀ خود تکیه میکرد.
از دست دادن آنها مانند از دست دادن روح او بود.
اما در نهایت، با اینکه متوجه شد زندگی او متفاوت خواهد شد، او همچنان در کارهایی که دوست داشت، رضایت را یافت. این امر به او Central Health کمک کرد تا از طریق برنامه دسترسی به مراقبتهای بهداشتی (MAP Central Health Medical Access Program)، برنامهای برای پوشش بیمه برای ساکنان شهرستان ترویس با درآمد پایین، به مراقبتهای بهداشتی دسترسی پیدا کند.
و MAP پوشش خبری به مارکی اجازه داد که بالاخره به سلامتی خود اهمیت بدهد.
Central Health ابتدا تیم مراقبت او را به یک مرکز مراقبت حرفهای ارجاع داد که به او امکانات درمانی جسمی و شغلی و دسترسی به مراقبتهای اولیه را داد. سپس او به برنامهای برای مراقبتهای آرامبخش در Central Health بیمارستان ‘ارجاع شد که منجر به ملاقات با یک درمانگر سلامت رفتاری و یک روانپزشک شد. یک ارجاع دیگر او را به طب فیزیکی و توانبخشی ارجاع داد.
سپس، یک پزشک او را به کلینیک هانگر، یک ارائهدهنده خدمات درمانی شبکه درمانی، ارجاع داد. در آنجا، مارکی توانست دو پروتز برای پا و یک بریس سازگار برای دست راست خود را به دست آورد. این کلینیک همچنین از تلاشهای بازسازی وی در زمینه ایستادن و راه رفتن پشتیبانی کرد.
“کریستوفر مارتین، ارائه دهنده خدمات پیشرفته مراقبتهای پزشکی مارکی و عضو تیم Central Health مراقبتهای پیشگیرانه، گفت: ”بیشتر اوقات، او واقعاً مثبت است و اجازه نمیدهد هیچ چیز مانع از پیشرفت او شود. او فقط با شرایط وفق میدهد.“
کارشناسان کلینیک هانگر دست مارکی را طوری تنظیم کردند که بتواند برس قلم مو را از طریق یک سوراخ کوچک دایرهای باز کند. یک سال پس از عملهای جراحی، این امکان به او داده شد که دوباره آزادانه نقاشی کند.
“مارکی گفت: ”ناراحت بودم.“ ”مثل این بود که کسی را می دیدم که مدتهاست ندیده بودم. خوشبختانه، بلافاصله همان جایی را که کنار گذاشته بودم، ادامه دادم.»
“او تا حد زیادی همچنان مثبت رفتار میکند و واقعاً اجازه نمی میدهد هیچ چیز مانع از Central Health پیشرفت او شود. او فقط با شرایط وفق میدهد.” – کریستوفر مارتین، ارائه دهنده خدمات پیشرفته
پذیرش سراسری
آلاندرینا د بری، Central Health کارمند بهداشت محلی که مسئول تیم پس از بهبودی است، رهبری روند ورود مارکی به Central Health سیستم را بر عهده گرفت؛ از تخلیه اولیه او از بیمارستان در فوریه ۲۰۲۵ تا ارجاع او به تیم انتقال مراقبتها و پذیرش او در هریتیج پارک، یک مرکز توانبخشی و مراقبتهای حرفهای.
“دبیری گفت: ”من در پارک میراث و با تیم مراقبت از او همکاری کردم تا پیشرفت او را نظارت کنیم و خدمات را هماهنگ کنیم تا مطمئن شویم هیچ مانعی در مراقبت او وجود ندارد و همچنین برای پشتیبانی از برنامه تخلیه بیمار از بیمارستان، او را حمایت کنیم.».


پادکست Care Connected
Central Health تیم مراقبتهای بهداشتی رفتاری وارد عمل شد تا مارکی زمان و فضای لازم را برای بهبود به شیوه خودش بدهد.
آوریل کولمر، یک مددکار اجتماعی پیشرفته در بخش آرامستانهای پائولار که متخصص مشاوره بهداشتی روانی و حمایت عاطفی است، بازخوردی انسانی ارائه داد که باعث شد او احساس یکهمگنی کند.
“کولمر گفت: ”من تلاش کردم تا به او کمک کنم تا بینش و شفافیتی درباره ارزشهایش و آنچه برای او مهمتر است و چه چیزی به او معنای زندگی میدهد، پیدا کند.».
در مسیر بازسازی
در یکی از مواقع، جلسات مارکی در بخش طب فیزیکی و توانبخشی تبدیل به معیار برای پیشرفت او شد.
اوایل، مارکی به دکتر شاه سؤالات زیادی کرد. آیا او قادر بود تشخیص او را توضیح دهد؟ آیا او قادر بود به او یک جدول زمانی برای بهبود را ارائه دهد؟ چه چیزی برای قدم زدن با اندامهای مصنوعی لازم است؟
دکتر شاه پس از آن به کمک او در درک شرایط خود پرداخت و سپس برنامهای جامع برای ارائه مراقبت و انتظارات وی را مشخص کرد.
“او گفت: ”به مرور زمان در برنامه درمانی پیشرفت کرد و واقعاً در مراقبت از خود فعال بود و انگیزه داشت تا برای بهبود وضعیت خود تلاش کند.“
در یکی از ملاقاتهایش، مارکی یک کیف پر از نقاشیهایش را آورد؛ نقاشیهای کوچک و بزرگ. هر نقاشی نمای کلی و پیچیدهای از زندگی او را نشان میدهد، اغلب با رنگهای زنده.
“او گفت: ”ما از استعداد او و تواناییهایش در استفاده از پروتز غیرفعال بسیار شگفتزده بودیم.».
“من تلاش کردم تا به او کمک کنم تا بینش و شفافیتی درباره ارزشهایش و آنچه برای او مهمتر است و آنچه به او معنای زندگی میبخشد، پیدا کند.” – آپریل کولمر، مددکار اجتماعی در بخش مراقبتهای پایان Central Health یافتهٔ پائلیاتیو

به آینده نگاه کنید
در ژوئیه سال ۲۰۲۶، به لطف کار دی باری، مارکی با موفقیت در برنامه Medicaid ثبت نام کرد.
او از آن زمان به بعد از طریق اداره مسکن آستین برای دریافت مسکن ثابت حمایتی تأیید شده است؛ این اداره باعث خواهد شد او از مراقبتهای پرستاری در هریتیج پارک خارج شود. او همچنین برای دریافت درآمد از بنیاد معلولیت تأیید شده است.
در همین حال، مارکی همچنان روی توانبخشی و تقویت عضلات با استفاده از پروتز خود تمرکز میکند. او امیدوار است روزی بتواند استودیویی شخصی خود را افتتاح کند.
شاید آن روز خیلی دور نباشد.
“دکتر شاه گفت: ”اولین بار که ایدنوی را ملاقات کردم، او ترسیده بود، عصبانی بود، و در غم و اندوه بود.“ ”این بسیار عادی است که پس از از دست دادن بخشی از بدن، فرد آرامتر و با حوصله بیشتری شود و بسیار امیدوار باشد. این یکی از بهترین نتایج ممکن برای یک بیمار است.»